https://www.kabulpress.org/ [en]Kabul Press? is a critical, independent, multilingual platform publishing uncensored, creative journalism in Hazaragi, Dari, Persian, and English. It amplifies underrepresented voices, challenges dominant narratives, and defends human rights and democracy, with a focus on the Hazara genocide and the struggles of stateless nations.[fa]کابل پرس رسانه ای آزاد و انتقادی است که بدون سانسور به زبان های هزاره گی، دری و پارسی منتشر می شود. کابل پرس با چالش روایت های غالب، صداهای سرکوب شده را برجسته کرده و با دفاع از حقوق بشر و دموکراسی، بر نسل کشی هزاره و رنج ملت های بدون دولت تمرکز می کند.[/multi] fa SPIP - www.spip.net https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L144xH41/siteon0-0acbd.png?1769345167 https://www.kabulpress.org/ 41 144 https://mobile.kabulpress.org/article2452.html https://mobile.kabulpress.org/article2452.html 2008-10-24T01:54:58Z text/html fa محمد صدیق مصدق <p>اشاره: فقط مقایسه ی جلسه ی دادگاه اسدالله سروری با دادگاه پرويز کامبخش خبرنگار جوان افغانستان کافی ست تا به اوج بی عدالتی و ظلم در دستگاه قضایی افغانستان پی برد. - کابل پرس? <br class='autobr' /> جنایتکار جنگی و قاتل ده ها هزار افغان در ترازوی عدالت افغانستان <br class='autobr' /> محکمه استیناف نظامی بالاخره حکم کرد <br class='autobr' /> عکس ها از صدیق مصدق <br class='autobr' /> محکمه استیناف نظامی اسدالله سروری رئیس سازمان استخباراتی و انساندشمن اگسا را روز چهارشنبه مؤرخ 22 اکتوبر 2008م مطابق اول عقرب 1387 هـ ش به 19 سال حبس محکوم کرد! <br class='autobr' /> شاید قربانیان جنایات سروری، (…)</p> - <a href="https://mobile.kabulpress.org/rubrique2.html" rel="directory">حقوق بشر</a> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH113/arton2452-f63b9.jpg?1769363244' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='113' alt="" /> <div class='rss_texte'><p><strong> <i>اشاره: فقط مقایسه ی جلسه ی دادگاه اسدالله سروری با دادگاه پرويز کامبخش خبرنگار جوان افغانستان کافی ست تا به اوج بی عدالتی و ظلم در دستگاه قضایی افغانستان پی برد. - کابل پرس^{<a href="https://www.kabulpress.org" class='spip_out' title="تعریف/واژه: کابل پرس نام رسانه آزادی است که در سال 2014 میلادی توسط شاعر و نویسنده هزاره (…)">?</a>}</i> </strong></p> <p><strong>جنایتکار جنگی و قاتل ده ها هزار افغان در ترازوی عدالت افغانستان</strong></p> <p>محکمه استیناف نظامی بالاخره حکم کرد</p> <p><strong>عکس ها از صدیق مصدق</strong></p> <p>محکمه استیناف نظامی اسدالله سروری رئیس سازمان استخباراتی و انساندشمن اگسا را روز چهارشنبه مؤرخ 22 اکتوبر 2008م مطابق اول عقرب 1387 هـ ش به 19 سال حبس محکوم کرد!</p> <p>شاید قربانیان جنایات سروری، رئیس سازمان جهنمی اگسا آرزو میکردند که کاش این جنایتکار حرفوی ژورنالیست میبود، تا حد اقل به جزای بیشتر از این محکوم می شد.</p> <div class='spip_document_2798 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH276/1-41-5b888.jpg?1769363244' width='500' height='276' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2799 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH356/2-31-3e85e.jpg?1769363244' width='500' height='356' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2800 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH336/3-30-dc9e0.jpg?1769363244' width='500' height='336' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2801 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH333/4-22-a5967.jpg?1769363244' width='500' height='333' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2802 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH364/5-21-22da4.jpg?1769363244' width='500' height='364' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2803 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH333/6-12-2a0de.jpg?1769363244' width='500' height='333' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2804 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH336/7-8-31621.jpg?1769363244' width='500' height='336' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2805 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH340/8-8-d63a3.jpg?1769363244' width='500' height='340' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2806 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH336/9-8-b44eb.jpg?1769363244' width='500' height='336' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2807 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH338/10-7-6f027.jpg?1769363244' width='500' height='338' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2808 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH328/11-6-cf86b.jpg?1769363244' width='500' height='328' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2809 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH335/12-6-c8101.jpg?1769363244' width='500' height='335' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2810 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH371/13-5-d0a43.jpg?1769363244' width='500' height='371' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2811 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH338/14-5-c71c7.jpg?1769363244' width='500' height='338' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2812 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH336/15-6-02771.jpg?1769363244' width='500' height='336' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2813 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH373/16-6-e0445.jpg?1769363244' width='500' height='373' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2814 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH335/17-5-bd5a9.jpg?1769363244' width='500' height='335' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2815 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH342/18-4-f19cb.jpg?1769363245' width='500' height='342' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2816 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH336/19-3-4a8eb.jpg?1769363245' width='500' height='336' alt='' /> </figure> </div> <p><strong>عکس ها از صدیق مصدق</strong></p></div> https://mobile.kabulpress.org/article2417.html https://mobile.kabulpress.org/article2417.html 2008-10-16T00:09:05Z text/html fa محمد صدیق مصدق <p>قرار بود به روز چهارشنبه 15 اکتوبر 2008م مطابق 24 میزان 1387 هـ ش محاکمه اسداله سروری مشهور به اسداله پیلوت، رئیس اگسا (اداره استخبارات حکومت حزب دموکراتیک خلق به رهبری نورمحمد تره کی) در محکمه استیناف نظامی در شهر کابل دایر گردد که نسبت مریضی قاضی مربوط به تعویق افتاد. <br class='autobr' /> با وصف تأخیر زایدالوصف در محاکمه این آدمکش حرفوی، بازماندگان گمشدگان از جانبی و ناظرین و فعالان حقوق بشر از طرفی با هیجان و امید منتظر ابلاغ حکم نهایی محکمه استیناف نظامی در زمینه میباشند. اینکه چرا دوسیه نسبتی سروری به (…)</p> - <a href="https://mobile.kabulpress.org/rubrique2.html" rel="directory">حقوق بشر</a> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH125/arton2417-1701d.jpg?1769363245' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='125' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>قرار بود به روز چهارشنبه 15 اکتوبر 2008م مطابق 24 میزان 1387 هـ ش محاکمه اسداله سروری مشهور به اسداله پیلوت، رئیس اگسا (اداره استخبارات حکومت حزب دموکراتیک خلق به رهبری نورمحمد تره کی) در محکمه استیناف نظامی در شهر کابل دایر گردد که نسبت مریضی قاضی مربوط به تعویق افتاد.</p></div> <div class='rss_texte'><p><strong>با وصف تأخیر زایدالوصف در محاکمه این آدمکش حرفوی، بازماندگان گمشدگان از جانبی و ناظرین و فعالان حقوق بشر از طرفی با هیجان و امید منتظر ابلاغ حکم نهایی محکمه استیناف نظامی در زمینه میباشند. اینکه چرا دوسیه نسبتی سروری به محکمه استیناف نظامی راجع گردیده است حاکی از رازی است که بخشی از آن احتمالاً رهایی سروری را در قبال خواهد داشت.</strong></p> <p>به قضیه سروری که در قدم اول از طرف محکمه ابتدایی امنیت ملی علیه جرایم داخلی و خارجی رسیدگی میشد، وی به اشد مجازات یعنی اعدام محکوم گردیده بود. بعد از صدور این حکم سروری استیناف طلب گردید، اما در این مرحله ظاهراً به دلیل اینکه سروری یک شخص نظامی بوده است، دوسیه وی از طرف دیوان عالی قضا به محکمه استیناف نظامی راجع گردید. بدین ترتیب سر وری نظر به دلایل نچندان مؤجه یعنی محض انتساب به اردو باید از طرف یک محکمه نظامی مورد محاکمه قرار بگیرد که در آن صورت اتهام وارده بر وی "سؤ استفاده از صلاحیت های وظیفوی" خواهد بود. این امر سبب میشود تا قضایا و اتهامات شکنجه، تخویف، توقیف٬ اعدام و لادرکی هزاران افغان و توطئه علیه دولت وقت نسبتاً نادیده گرفته شوند، زیرا این مسایل صبغه سیاسی داشته و خارج از حیطه صلاحیت محکمه استیناف نظامی میباشد. جالبتر از همه اینکه حکم قانون در زمینه "سؤ استفاده از صلاحیت های وظیفوی" 8 الی 15 سال حبس را در قبال دارد. از آنجاییکه سروری تحت زمامداری های مختلف تقریاً 18 سال را در بند سپری کرده است، حتی با شدید ترین مجازات محکمه استیناف نظامی به 15 سال حبس محکوم خواهد شد. چون وی این 15 سال را در توقیف سپری نموده است، به غیر از این که آزاد خواهد شد، نسبت گذشتاندن 3 سال اضافی در بند مستحق تقاضای جبران خساره نیز خواهد نمود.</p> <div class='spip_document_2737 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L487xH407/sarwari-18f0a.jpg?1769363245' width='487' height='407' alt='' /> </figure> </div> <p>بدیهی است که این امر یک شوک بزرگ برای بازماندگان گمشدگان حین تصدی سروری و عدالتخواهان کشور میباشد. اینهمه همچنان بیانگر سراسیمگی وسهل انگاری در ادارات عدلی و قضایی کشور در همچو یک امر مهم است.</p> <p>شرایط حاضر همچنان دلالت بر بن بستی میکند که به گمان اغلب از طرف مشاورین کهنه کار حقوقی سروری راه اندازی گردیده تا سرانجام با آزادی سروری، او را قرار آخرین اظهاراتش یکقدم دیگر به رؤیای محالش یعنی رهبری کشور نزدیکتر بسازد. آگاهان امور قضایی جهت بیرونرفت از این بن بست راه حل های را پیشنهاد میکنند که هریک به غور و مداقه بیشتر نیاز دارند:</p> <p>1 "متضررین" آنچنانیکه عارضین و بازماندگان گمشدگان از طرف محاکم نامیده میشوند باید علیه سروری اقامه دعوی "حق العبدی" نمایند که بعد از اثبات جرم میتوان سروری را به اشد مجازات محکوم نمود. با وصف آنکه این امر بدیهی و ساده به نظر میرسد، اما جانب عملی آن تقریباً ناممکن مینماید و به قول معروف بدین ترتیب متضررین به دنبال نخود سیاه فرستاده میشوند. این اقامه دعوی در صورتی ممکن و منتج به یک نتیجه مثبت خواهد شد که مدعی (متضرر) فعلاً در قید حیات بوده و مدعی علیه (سروری) را حین اجراء جرم یعنی شلیک مرمی بطرف خویش دیده باشد. طبیعی است که این امر تقریباً ناممکن است به استثناء حالتی که کسی از چنگال چنین قسی القلبی در همچو موقعیتی جان به سلامت برده باشد. حالتی که میتواند قرین به واقعیت باشد آنست که کسی یا کسانی وی را در جریان شکنجه و یا قتل دیگران دیده باشند. در این صورت سخن از شهادت شهود است که فعلاً نیز یکتعداد شهود موجود اند که بر اساس چشمدید های شان بر علیه سروری شهادت میدهند.</p> <p>2 ستره محکمه باید نسبت به ماهیت و وسعت جرم ارتکابی سروری دوسیه او را مجدداً به محکمه امنیت علیه جرایم داخلی و خارجی راجع ساخته و سروری در این محکمه نه تنها منحیث شخص رده ی اول دستگاه مخوف و آدمکش اگسا بلکه همچنان به مثابه جزء عمده و اساسی یک سیستم مشتمل بر ریاست اگسا، وزارت داخله وقت، مسئولین دفاتر حزبی در سراسر کشور و سایر ارگان های ذیربط در یک تسلسل منطقی مورد تعقیب قضایی و جزایی قرار بگیرد.</p> <p>3 ارگانی شبیه محکمه امنیت ملی علیه جرایم داخلی و خارجی در زمان حاکمیت حزب دیموکراتیک خلق تحت نام محکمه اختصاصی انقلابی وجود داشت. این محکمه نامنهاد هر افغانی را که در مغایرت و مخالفت با دم و دستگاه خلق و پرچم فکر و/یا عمل مینمود از حق آزادی و در بسا حالات از نعمت حیات محروم میکرد. از آنجایی که یکی از وظایف اساسی کمیسیون حقوق بشر افغانستان ایجاد راهکار ها و نهاد های رسیدگی و پیگیری جنایات جنگی و ضد بشری طی سی سال گذشته است، یک نتیجه منطقی آن در طی اینهمه سالها تأسیس یک محکمه ویژه جهت رسیدگی به جرایم جنگی و ضد بشری میتوانست باشد. اگر این کمیسیون به طور خاص و دولت افغانستان در مجموع قادر به انجام این امر مهم نیستند، بگذارند تا سروری به مراجع عدلی و قضایی بین المللی سپرده شود تا با درنظرداشت جمیع اساسات و استندرد های حقوقی بین المللی به دوسیه نسبتی وی رسیدگی کامل صورت بگیرد.</p> <p>ناگفته نماند که محاکم حاضر اکثراً از عدم موجودیت اسناد و مدارک در مورد سروری منحیث یک معضله یاد میکنند. با وصف آنکه با گذشت زمان و سازش ها و ائتلافات نامیمون یک قسمت زیاد اسناد و مدارک عمده از بین برده شده اند، اما بازهم یکتعداد اسناد و مدارک وجود دارند که باید از طرف یک مرجع باصلاحیت، معتبر و بیطرف تأیید و تصدیق گردند تا بعد از رفع هرگونه شک و شبهه منحیث مدارک نادر و معتبر مورد استفاده قرار گیرند. گذشته از اسناد و مدارک به مثابه مهمترین عنصر در راستای اقامه دعوی و اثبات جرم مراجع عدلی و قضایی کشور باید در قدم های بعدی به ارکان اساسی دیگر یعنی شهادت شهود و قراین قاطعه و قراین مستنبطه متوسل گردند. همچنان طبق قانون اجراأت جزایی مؤقت شهود، مقابله شهود، تلاشی، تفتیش، ضبط اشیاء، اخذ نظر اهل خبره و استنطاق نیز بالنوبه از اموری اند که در اقامه دعوی و اثبات جرم باید از آن موارد استمداد جست.</p> <p>قابل تذکر است که همه افغانان عدالتخواه در سراسر جهان نظر به جو مساعد و امکانات حاضر در برابر نسل های آینده و همه ی آنانیکه از طرف سروری و سیستم و حاکمیت وقت مظلومانه به شهادت رسیده اند در قبال محاکمه اسداله سروری و همدستان اش مسئولیت ایمانی و وجدانی دارند.</p> <p>به آرزوی حاکمیت حق، ایجاد نهاد های عدلی و قضایی منصف و بیطرف و تحقق رؤیای محاکمه جنایتکاران جنگی و ناقضین حقوق بشر در کشور!</p> <p>کابل، 16 اکتوبر 2008م مطابق 25 میزان 1387 هـ ش</p> <p>محمد صدیق مصدق</p> <strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article2414" class="spip_out" rel="external"> <p>اسد الله سروری جانی ایکه باید خون حساب دهد</p> <p>نامه ای سر گشاده به آقاي حامد كرزي رئیس جمهور افغانستان</p> <p>پنج شنبه 16 اكتبر 2008, نويسنده: ويس یمین</p> </a> </strong> <hr class="spip" /><strong> <a href="http://www.kabulpress.org/my/spip.php?article2190" class="spip_out" rel="external"> <p>من خواهان عدالت هستم!</p> <p>اسدالله سروری رئیس دستگاه استخباراتی اگسا</p> <p>چهار شنبه 3 سپتامبر 2008, نويسنده: محمد صدیق مصدق</p> </a> </strong></div> https://mobile.kabulpress.org/article2190.html https://mobile.kabulpress.org/article2190.html 2008-09-03T00:53:00Z text/html fa محمد صدیق مصدق دو قرن جنایت در افغانستان: جنایات نسل کشی، قتل عام، برده داری، جنگ های داخلی، جنایات جنگی و جنایات حاد علیه بشریت <p>"آنچه ازپدرم بیاد دارم٬ لحظات خداحافظی است. من که هشت سالی بیش نداشتم در بیرون از منزل با همسالانم مصروف بازی بودم که برادر بزرگم آمده گفت: پدر را به کابل میبرند. او میخواهد ترا ببیند. شاید او از قبل میدانسته که چه سرنوشتی در انتظارش است و میخواسته برای آخرین بار فرزندش را ببیند. همراه با برادرم سوار بایسکل شده و منتظر موتری شدم که پدرم را همراه با یکی از کاکا هایم به کابل انتقال میداد. موتر حامل رسید و پدرم با دستان در زولانه مرا در آغوش کشید. اما بزودی توسط مامورین پولیس از آغوشش بدور (…)</p> - <a href="https://mobile.kabulpress.org/rubrique2.html" rel="directory">حقوق بشر</a> / <a href="https://mobile.kabulpress.org/mot14.html" rel="tag">دو قرن جنایت در افغانستان: جنایات نسل کشی، قتل عام، برده داری، جنگ های داخلی، جنایات جنگی و جنایات حاد علیه بشریت</a> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH125/arton2190-24cf1.jpg?1769363245' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='125' alt="" /> <div class='rss_texte'><p><strong>"آنچه ازپدرم بیاد دارم٬ لحظات خداحافظی است. من که هشت سالی بیش نداشتم در بیرون از منزل با همسالانم مصروف بازی بودم که برادر بزرگم آمده گفت: پدر را به کابل میبرند. او میخواهد ترا ببیند. شاید او از قبل میدانسته که چه سرنوشتی در انتظارش است و میخواسته برای آخرین بار فرزندش را ببیند. همراه با برادرم سوار بایسکل شده و منتظر موتری شدم که پدرم را همراه با یکی از کاکا هایم به کابل انتقال میداد. موتر حامل رسید و پدرم با دستان در زولانه مرا در آغوش کشید. اما بزودی توسط مامورین پولیس از آغوشش بدور پرت شدم و آخرین بار پدرم را با سیل اشک وداع گفتم. بعد از تلاش و تکاپوی زیاد دریافتیم که پدرم و کاکایم را بعد از دستگیری از محل سکونت ما در ولایت لغمان به وزارت داخله در کابل منتقل نموده اند. قرار اطلاعات آنها بعد از دو ساعت به صدارت انتقال می یابند که بعد از ورود به صدارت تا الحال لادرک هستند."</strong></p> <p>در حالیکه اشک در چشمان ویس حلقه میزند٬ تلاش میکند تا بغض در گلویش نترکد٬ رویش را برمیگرداند٬ آهی میکشد و برای لحظاتی سرش را در بین دستانش میگیرد. با ویس بیشتر از دوسال قبل از طریق نامه سرگشاده اش زیر عنوان "اسدالله سروری جانی ایکه باید خون حساب دهد" در یکی از روزنامه های داخل کشور و بعداً در تالار محکمه ابتدائیه امنیت ملی٬ جایی که اسدالله سروری محاکمه میشد، آشنا شدم.</p> <p>ویس نمونه تمام عیاریست از هزاران هزار بازمانده گمشده های که در جستجوی گمشدگان دلبند شان حین سالهای آغازین حاکمیت خونین و مختنق حزب دیموکراتیک خلق از هر دری ممکن جویای احوال عزیزان گمشده شان میگردند٬ با کشف هر گور دستجمعی ای گوش به آواز نتیجه تحقیق کمیسیون های مشتمل از هیأت های مجامع داخلی و خارجی حقوق بشر و نهاد های حکومتی و غیرحکومتی می مانند و بالاخره چشم در راه فیصله محاکمی اند که در باب اشخاص مسئول رده اول چه حکمی صادر میکنند (اگر نه آنکه این آقایون به پارلمان و حکومت رسیده و یا در مدینه های فاضله حقوق بشر در ممالک غربی رحل پناهندگی افگنده باشند). بعداز آنکه محکمه امنیت ملی بتاریخ 25 فبروري 2006 در مورد اسدالله سروری رئیس دستگاه استخباراتی حکومت حزب دیموکراتیک خلق به رهبری نورمحمد تره کی حکم اعدام را صادر نمود٬ قضیه سروری برای مدت مدیدی بخاموشی گراییده و حتی به فراموشی سپرده شد.</p> <p>با وصف آنکه بازماندگان و اقارب گمشدگان این دوران هر چند گاهی طی تظاهرات در مقابل دفتر نماینده خاص ملل متحد برای افغانستان، ضمن مقالاتی در نشرات و حضور در رسانه ها خواهان پیگیری محاکمه جنایتکاران جنگی از نوع سروری میگردند، اما سکوت حاکم در زمینه همچنان پابرجاست.</p> <p>حینیکه یکبار دیگر با ویس برخوردم، ضمن صحبت دریافتم که محاکمه ناتمام و عدم پیگیری دوسیه سروری از طرف مراجع ذیربط وی را شدیداً اذیت میکند. با ویس قرار بر این گذاشتم تا به محاکم مربوطه سری زده و از کمیسیون مستقل حقوق بشر طالب معلومات بیشتر در زمینه گردیم.</p> <div class='spip_document_2427 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH376/sarwari1-82713.jpg?1769363245' width='500' height='376' alt='' /> </figure> </div> <p>در تالار محکمه امنیت ملی مؤرخ 25 فبروری 2006 (تصویر: صدیق مصدق)</p> <p>آنچه از صحبت با سارنوالی امنیت و نظامی برمیآید بدین امر خلاصه میشود که مراجع امنیت که در قدم اول محاکمه سروری را به پیش برده٬ "خلاف اصول حقوقی" عمل نموده اند. سارنوالی نظامی بدین عقیده است که چون سروری یک شخص نظامی است باید از طرف یک محکمه نظامی محاکمه میگردید. همچنان این نهاد اقدامات و اجراأت سارنوالی امنیت را نسبت فقدان بعضی موارد حقوقی چون "عدم محضر گرفتاری"٬ "مشاهدات محل واقعه"٬ "حکم گرفتاری" و "عدم تحقیقات اساسی" ناقص قلمداد نموده و حکم محکمه را باطل میداند. اما اینکه چرا بالاخره محاکمه سروری از طرف سارنوالی نظامی با تعلل به پیش برده می شود، حاصل کشمکش هایست که نهاد های ذیدخل برف مسئولیت را از بامی به بامی پرتاب مینمایند و در این میان سروری در اتاق توقیف اش بر این مضحکه میخندد و "متضررین" چنانیکه عارضین و بازماندگان گمشدگان از طرف محاکم نامیده میشوند در بلاتکلیفی و هیجان منتظر اعلام حکم نهایی محکمه در مورد سروری بسر میبرند.</p> <p>کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در حالیکه از قضیه سروری منحیث یک مسئله بحث برانگیز و سیاسی نام میبرد، بدین نظر است که اسدالله سروری منحیث جزء عمده یک سیستم در یک مقطع مشخص زمانی محاکمه گردد نه منحیث یک شخص٬ با وصف آنکه وی در آن سیستم منحیث رئیس دستگاه استخباراتی رژیم وقت از موقف خاص در زمینه پیگرد٬ توقیف٬ شکنجه٬ اعدام و لادرکی هزاران افغان باید مسئول دانسته شود. همچنان اتهام وارده بر سروری مبنی بر توطئه بر علیه دولت اسلامی وقت باید از این محدوده خارج و در یک دایره وسیعتر که دربرگیرنده پیگرد٬ تخویف٬ توقیف٬ شکنجه٬ حبس٬ اعدام و بالاخره لادرکی هزاران افغان است مدنظر گرفته شود.</p> <p>سازمان حقوق بشر افغانستان واچ که از سالیان متمادی محاکمه جنایتکاران جنگی و ناقضین حقوق بشر را طی سه دهه اخیر در هالند پیگیری میکند با تائید نکات فوق بر ایجاد محاکم و سیستم های ویژه که بتوانند بر موارد خاص جنایات جنگی و نقض حقوق بشر رسیدگی نمایند تأکید ورزیده و بر ناتوانی کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در زمینه انتقاد مینماید. در عین حال کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان با تأکید بر ایجاد محکمه و سارنوالی اختصاصی جهت رسیدگی بر جرایم جنگی بر جمع آوری اسناد و مدارک در مورد نقض حقوق بشر و ثبت آن اصرار می ورزد.</p> <p>تا اینجا آنچه دیگران در مورد سروری میگویند٬ میخواهند و یا تا حال در عمل پیاده کرده اند. حالا بیایید لحظاتی به نظرات و گفته های سروری مکث نماییم که طی مصاحبه ای در بهار 2008م بیان داشته است:</p> <div class='spip_document_2428 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH373/sarwari2-fba3f.jpg?1769363245' width='500' height='373' alt='' /> </figure> </div> <p>محاکمه سروری از طرف محکمه امنیت ملی مؤرخ 25 فبروری 2006 (تصویر: صدیق مصدق)</p> <p>حین ورود به اتاق توقیف سروری٬ او مهمانان و یگانه هم اتاقی اش را جهت صحبت با من برای ساعتی مرخص میکند. او که پیراهن و تنبان سفید به تن دارد، روی دوشکی نشسته و به تلویزیون که آنرا هر چند از چینلی به چینلی تبدیل مینماید، نگاه میکند. من نیز که روزگاری در (اتاق های کوته قلفی و دستجمعی و شکنجه گاه های استنطاق) توقیف خانه صدارت بسر برده ام٬ وضعیت حاکم فعلی را کاملا در تضاد با فضای آنوقت می یابم. اتاقش همسرحد با کلینیک در منزل دوم تعمیری است که فقط چند اتاق دارد و از قفل و زنجیز در آن خبری نیست. در گوشه یی اتاق دیگی بر اجاق برقی گذاشته شده که سروری بعد از هر چند دقیقه آنرا شور داده دوباره سرجایش بر میگردد. سروری با چشمان از حدقه برآمده اش کنجکاوانه بمن و اطرافش مینگرد. گویی با ناآرامی که بر وی مستولی است میخواهد اتوریته قلابی را بنمایش بگذارد. من خود را معرفی نموده علت تأخیر در محاکمه و در مورد خواستش از ارگانهای قضایی می پرسم. وی با بی تفاوتی اذهان میدارد که علت تأخیر را باید از مقامات قضایی بپرسم، در حالیکه با قاطعیتی همراه با دستپاچگی میگوید که "من خواهان عدالت هستم!"</p> <p>بگفته خودش از بیشتر از 18 سال بدینسو در توقیف بسر میبرد. سروری در حالیکه صحبت مینماید٬ کتابهای حقوق جزاء را ورق زده و از مواد و فقره های از قانون نام میبرد که براساس آن باید یا مورد عفو عمومی قرار بگیرد و یا اتهامات وارده به وی نسبت کبرسن (60 سالگی) و یا مرور زمان باز هم عفو گردد.</p> <p>سروری اتهامات مبنی بر دست داشتن در کودتای شهنواز تنی بر علیه حکومت نجیب اله که بر اساس آن در هند دستگیر و زندانی گردید و توطئه علیه دولت اسلامی را که منجر به دستگیری وی در کابل شد، رد نموده و خود را قربانی حالات و قضایای جاری میداند.</p> <p>به گفته سروری قاضی دولت اسلامی وقت اتهام وارده بر وی را وارد ندانسته او را برائت داده بود، اما وی همچنان در توقیف باقی ماند. بگفته سروری بعد از کودتای حکمتیار و دوستم بر علیه دولت اسلامی وقت محبس بمباردمان گردید که وی با 650 تن از زندانیان به پنجشیر منتقل گردیدند. در پاسخ به سوالی که عکس العمل زندانیان در کابل و پنجشیر در مقابل وی منحیث مسئول دستگاهی که توقیف٬ شکنجه٬ اعدام و لادرکی هزاران افغان را به عهده داشته چگونه بود با لبخند معنی داری میگوید: "زندانیان به من احترام داشتند زیرا من به آنها سواد می آموختم و تعلیم دین میدادم. اگر دشمنانم به آنها تبلیغات سوء نمی کردند آنها بمن احترام میگذاشتند."</p> <p>سروری در حالیکه از بی عدالتی که نسبت به وی روا داشته شده است شکایت نموده، میگوید: "بعد از پیروزی حکومت کرزی صدها تن آزاد شدند بجز از من٬ چند نفر جنایی و یکتعداد پاکستانی ها". او در ادامه میگوید: "نظر به عریضه ام یک و نیم سال بعد از برقراری حکومت کرزی مرا به این زندان انتقال دادند".</p> <div class='spip_document_2429 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH376/sarwari3-5d56e.jpg?1769363245' width='500' height='376' alt='' /> </figure> </div> <p>یکتن از متضررین با تصویری از برادر گمشده اش در دست، حین ارائه شهادت علیه سروری در محکمه امنیت ملی مؤرخ 25 فبروری 2006<br class='autobr' /> (تصویر: صدیق مصدق)</p> <p>سروری در حالیکه از جریان محاکمه اش و اینکه دوسیه نسبتی اش هر چند باری از محکمه ای به محکمه ای راجع میگردد شاکی است، اما در این مورد با بی اعتنایی صحبت نموده اظهار میدارد: "نمیدانم که در این سردرگمی و بی سرنوشتی چه مصلحتی نهفته است؟" در مورد اینکه آیا وکیل مدافعی داشته است و آیا نمایندگان جامعه جهانی حاضر در کشور در زمینه ارائه خدمات حقوقی به وی چه کمکی نموده اند سروری میگوید: "خارجی ها برایم یکی دو وکیل گرفتند اما وکلای داخلی بمن خیانت کردند و وکیل مدافعی که از طرف ستره محکمه فرستاده شده بود شخص خیلی ضعیف بود. من خودم قوانین داخلی را میدانم و به داشتن و یا نداشتن وکیل اهمیت نمیدهم".</p> <p>وقتی از بی وفایی رفقای حزبی اش که فعلا نیز در سطوح بالای حکومتی و پارلمان کشور قرار دارند و یا آنهایی که در رفاه در کشور ها غربی بسر میبرند یادآور میشوم و اینکه چرا آنها در زمینه ارائه خدمات حقوقی با وی کمک نمیکنند، سروری با بی اعتنایی میگوید: "من چه میدانم. از خودشان بپرسید!"</p> <p>سروری در مورد وضعیت توقیف و امکانات موجود ادعا میکند که وی خود مصارفش را می پردازد و با وصف موجودیت یک کلینیک صحی خودش ادویه مورد ضرورتش را توسط دوستانش از دواخانه های شهر تهیه مینماید.</p> <p>در خاتمه با چند سوال مستقیم که سبب ناراحتی نمایان سروری می شود صحبت را به پایان میبرم. وی که از قرار معلوم توقع طرح همچو سوالاتی را نداشت، حین ارائه جواب به سوالات راست سر جایش مینشیند و در حالیکه چشم راستش بیش از حد از حدقه میبرآید با لحن مملو از خشونت و جملات کوتاه جواب میدهد:</p> <p>س: آیا شما کسی را به قتل رسانیده اید؟</p> <p>ج: نی، هیچوقت!</p> <p>س: هر گاه شبانه سر به بالین میگذارید٬ بدور از ادعای مدعیان و اتهامات سارنوالان در مورد خودتان چه قضاوت میکنید؟</p> <p>ج: من بیگناه هستم. بر من ظلم شده است و دشمنانم در مورد من تبلیغات سوء میکنند.</p> <p>س: به جواب کسانی که در محکمه شما را بازشناختند و در مورد تان شهادت دادند چه میگوئید؟</p> <p>ج: آنها دروغ میگویند.</p> <p>س: پس مسئول اینهمه کسانی که در زمان تصدی شما دستگیر٬ زندانی و به اشکال مختلف کشته شدند و هزاران تنی که تا امروز لادرک اند٬ کیست؟<br class='autobr' /> ج: من چه میدانم؟ اداره اگسا حتی یک میل سلاح در اختیار نداشت. اگسا اجازه توقیف٬ دستگیری و کشتار مردم را نداشت و هرگز این کار را نکرده است.</p> <p>س: پس کدام افراد و دستگاه های دولت اینکار را میکردند؟</p> <p>ج: من چه میدانم؟ وظیفه اگسا کشف بود، نه دستگیری. بیشتر منشی های دفاتر حزبی٬ وزارت داخله و سارنوالی وظیفه دستگیری و تعقیب مجرمین را داشتند.</p> <p>س: بطور مشخص کی ها؟</p> <p>ج: من نمیدانم.</p> <p>س: پس از بقدرت رسیدن حفیظ الله امین لستی شامل اسمای بیشتر از دوازده هزار تن اعلام گردید که در زمان تصدی شما منحیث رئیس اگسا به شهادت رسیده بودند. مسئولیت این کشتار فجیع متوجه کیست؟</p> <p>ج: حفیظ الله امین با من خصومت داشت. من و اداره اگسا مسئول محتوای این لستها نمی باشیم.</p> <p>س: اما رئیس کام (دستگاه استخبارات حکومت حفیظ الله امین) از جمله اقارب نزدیک تان بود. او که با شما خصومت شخصی نداشت؟</p> <p>ج: اما در سیاست هرچیز امکان دارد.</p> <p>س: در مورد اسنادی که در محکمه در مورد شما ارائه شده است چه میگوئید؟</p> <p>ج: این اسناد جعلی است. کدام کریمینال تخنیک این اسناد را تصدیق کرده است؟</p> <p>س: در صورت آزادی٬ در مورد آینده خود و افغانستان چه تصمیم دارید؟</p> <p>ج: نظر به گذشته و شناختی که از مسایل کشور دارم، میخواهم رهبری کشوررا بعهده داشته باشم و با ریشه یابی بحران افغانستان به حل آن بپردازم.</p> <p>س: اما شما و رفقای تان یکبار تجربه حکومت داری را پشت سر دارید که تا هنوز افغانستان در آتش عواقب فاجعه بار آن میسوزد.</p> <p>ج: من فکر میکنم که ما نظامی های اشتباه کردیم که قدرت را به اعضای ملکی حزب سپردیم. اگر قدرت در دست رهبران نظامی حزب منحصر میماند٬ با عمل قاطعانه ما مؤفق تر میبودیم.</p> <p>س: آیا شما مسلمان هستید و به خدا عقیده دارید؟</p> <p>ج: (با شتابزدگی و اشاره به سجاده (جا نماز) که مقابلش قرار دارد) این را نمی بینی؟ این چه معنا دارد؟</p> <p>س: (با اشاره به کلاه پکول اش) حتماً کلاه پکول هم دلیل مجاهد بودن است؟</p> <p>ج: من این را نگفته ام!</p> <p>س: آیا شما کمونیست بودید؟</p> <p>ج: در همان وقت ها در تمام افغانستان هشتاد نفر کمونیست واقعی نبود.</p> <p>س: اما آیا شما کمونیست بودید یا هستید؟</p> <p>ج: کمونیست واقعی کم است. مردم ادعا میکنند، اما کمونیست واقعی کم کسان هستند.</p> <p>س: اما این جواب سوالم نیست.</p> <p>ج: من گفتم که کمونیست واقعی کم است.</p> <p>س: سوال آخرم اینست که از محاکم، مقامات و مردم افغانستان چه توقع دارید؟</p> <p>ج: من خواهان عدالت هستم!</p> <p>در پایان صحبت از سروری میپرسم که آیا خواهان صحبت دیگری در آینده است، اما او با کمال سردی این تقاضا را رد مینماید.</p> <div class='spip_document_2430 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH374/sarwari4-12a16.jpg?1769363245' width='500' height='374' alt='' /> </figure> </div> <p>یکتن از شهود حین ارائه شهادت علیه سروری مبنی بر حضور سروری حین دستگیری اش در سال 1357 (1978) در محکمه امنیت ملی <br class='autobr' /> مؤرخ 25 فبروری 2006 (تصویر: صدیق مصدق)</p> <p>حین خروج از دروازه توقیف خانه که در محوطه صدارت در چهارراهی صدارت موقعیت دارد متوجه می شوم که بسته کلید هایم را فراموش کرده ام. دوباره روانه اتاق سروری میگردم٬ در را تک تک میزنم و بعد از اجازه وارد اتاق میشوم. فضای اتاق را بوی خوش غذا پر کرده و دور سفره بجز از سروری و "قوماندان صاحب" هم اتاقی اش تعدادی از "رفقا" زانوزده اند و سروری را در غذای چاشت همراهی میکنند. در حالیکه کلید هایم را تسلیم می شوم به محیط توقیف و زندان که خود تحت سیطره حزب دیموکراتیک خلق بسر برده ام می اندیشم. همچنان تاریخ کشور های دیگر را بیاد می آورم که بعد از جنگ های تباهکن به تصفیه حساب با جنایتکاران جنگی و ناقضین حقوق بشر پرداخته و بعداً یک جریان آشتی و تفاهم ملی را براه انداخته اند. آنگاه به کشور خود نگاه کرده متوجه میشوم که صدای جنایتکارانی که باید از عقب میز محاکم بلند شود، آن را از تربیون پارلمان و یا از رادیو ها و تلویزیون ها میشنوم که بحیث صاحب نظر، تحلیلگر، کارشناس، متخصص وغیره به سیاست بازی میپردازند.</p> <p>در صحبتی با ویس که هنوز خاطرات و یاد پدر مفقودش اورا رها نمی کند و بگفته خودش محاکمه سروری و همقطارانش یگانه آرزویش است، از صحبتم با سروری حکایه میکنم. ویس گذشته از سایر نکات از تقاضای عدالت خواهانه سروری بیشتر متعجب است. هر دو از خود میپرسیم که سروری در حقیقت خواهان چه نوع عدالتی است؟ عدالت از قماش حزب دیموکراتیک خلق که به قیمت جان ده ها هزار افغان انجامید یا از نوع فعلی آن که با مصلحت های گوناگون به رهایی مجرمین می انجامد؟ احتمال سوم آن خواهد بود که سروری به محکمه بین المللی جرایم جنگی در هالند سپرده شود. با وصف آنکه این امر گریز از ایجاد محاکم ویژه در زمینه رسیدگی به جرایم جنگی و نقض حقوق بشر در کشور را در قبال خواهد داشت، اما گامی هرچند کوچک در مخالفت با اصل عدم مجازات و مثالی خوب در راستای محاکمه جنایتکاران جنگی و ناقضین حقوق بشر بشمار میرود.</p> <div class='spip_document_2431 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_right spip_document_right'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mobile.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L122xH160/mosadeq-94529.jpg?1769358104' width='122' height='160' alt='' /> </figure> </div> <p><strong>محمد صدیق مصدق</strong></p> <p>ms_mossadeq@yahoo.com</p></div>