کلاه سفید
شال گردن سفید
پالتوی سرخ
با دلم این سیاه مست چه کنم؟
با گلوله‌هایی که به سمتم پرتاپ نمی کنی؟
سرت به سفرهای نارفته گرم است
به اندوهان پنهان شده در شاخه‌های لخت
«بوستان بسیج» جای برف‌ْجنگی نبود
جای پوتینم هیچ وقت پا نمی‌دهد
دستم را بگیر
دستم را بگیر
دستم
را
بگیر
آفتاب لب بام است
آدمک برفی
نظرات
1 دیدگاهاین سیاه مست
با سلام خانم حسین زاه بسیار زیبا و دلنشین اسم پارک جای خانه را هم بردید ؟ شو خی پارکی دیگه ای د مشهد نبود نامببرین بوستان خورشید و..... هوای آنجاها دروز ها برفی بهتر است و شلوغتر