بعد از حمله "برادران" تفنگ بدست کرزی به هوتل کابل سرینا و قتل بیرحمانه کودکان و زنان، نگرانی ها در مورد وضعیت امنیتی و بخصوص تأمین امنیت مراکز حساس دولتی و غیر دولتی چون دفاتر انتخابات و مراکز رای دهی افزایش یافته است. انیبار حتی محافظه کارترین اقشار جامعه و روشنفکرانی که با سیاست و فعالیتهای سیاسی وداع گفته بودند نیز به جاده ها ریخته و شعارهای تند و تیزی علیه حکومت تبارگرا و فاسد سردادند. فوزیه کوفی از نمایندگان مجلس نیز سکوت را شکسته و این قبیل حملات را به توطئه های حکومت نسبت داد که به گفته وی خواهان اخلال شفافیت انتخابات هستند.
حکومت تبارگرا و فاسد کابل که از چندی بدینسو دگر نقاب دموکراسیخواهی اش بزمین افتاده و مانند روباه مکار و گاهی گراز مستی در حمایت از طالبان و دهشت افگنان در برابر افکار عامه قرار گرفته است، درنظر دارد تا قدرت سیاسی را در جهت تأمین اهداف تعیین شده فاشیستی و تبارگرایی اش بچرخاند. این حکومت با تقلید از نمایشات "دموکراتیک" نوع روسی و ایرانی بنام انتخابات و دموکراسی قصد دارد، افراد و گماشته های خود را با تقلب و فساد بر کرسی ریاست جمهوری نصب کند. این "تیم قبیله" به سردمداری حامد کرزی و همدستانش که بر اریکه قدرت تکیه زده اند هرگز حاضر نیستند با هیچ نوع چرخش دموکراتیک، قدرت را از دست داده و از اهداف شوم استراتیژیک شان که همانا برقراری فاشیزم تباری و خدمت به مافیای اقتصادی و سیاسی است صرفنظر نمایند.
تیم قبیله در انتخابات کنونی با معرفی چهرهایی چون زلمی رسول و گاهی بشکل غیر مستقیم اشرف غنی، خواستار بقدرت رساندن دست نشاندگان مستقیم خویش اند. اما هراز گاهی که متوجه عدم حمایت مردم از این نامزدان میشوند، به گزینه ترور و خشونت متوصل گردیده و با چهره های کریه "برادرانشان" چنگ و دندان نشان میدهند و به مردم هشدار میدهند که ای مردم اگر شما خیر تان را میخواهید، باید به آنچه ما برایتان گزیده ایم سر تسلیم فرو نهید در غیر آن ما از کشتن زنان و اطفال تان هم کوچکترین باکی نخواهیم داشت.
به همین ترتیب، سایر کاندیدان که با شعارهای "حمایت از مجاهدین" و یا "برقرای حکومت ناب اسلامی" به کارزار انتخابات آمده اند، دربرابر دسایس ارگ نشینان مات و مبهوت مانده اند و جز تسلیم به تقدیر، کاری از دست شان ساخته نیست. اما آنچه مسلم است این نامزدان که در تیم داکتر عبدالله و رسول سیاف گردهم آمده اند دو راه دارند، یا اینکه باید با همین وضعیت به انتخابات بروند، شکست شان را بپذیرند و به اوامر "تیم قبیله" لبیک گویند، و یا اینکه انتخابات را تحریم نموده و در تقابل و رویارویی با توطئه گران ارگ، دست به اعتراض زنند. البته گزینه دوم از این گروه ها و نامزدان شان بعید به نظر میرسد و درنتیجه آنچه محتمل است، اعتراضات خشونت آمیز گروه های جنگ سالار بعد از انتخابات خواهد بود.
این روند آنچه را به اثبات خواهد رساند اینست که تبارگرایان ارگ نشین که ناف شان با گروه های دهشت افکن و شبکه های بین المللی ترور گره خورده است برای حفظ قدرت سیاسی دست به هر دسیسه و اقدامی خواهند زد. آنان با تهدید اوضاع امنیتی نخست دست ناظران بین المللی و رسانه های جهانی را از پروسه انتخابات کوتاه خواهند ساخت و بعد به تقلب گسترده دست خواهند زد تا آنچه میخواهند را بدون کوچکترین مزاحمت عملی سازند. بعد از انتخابات، سیاست ها و پالیسی های تبارگرایی و فاشیستی در خدمت تیم قبیله و مافیای اقتصادی و سیاسی ادامه خواهد یافت. اقشار و طبقات تهیدست که همواره فشار تهدید و ترورها را بردوش کشیده اند، منزوی تر گردیده و به حاشیه رانده خواهند شد. زنان و کودکان باید بازهم قربانی خشونت و حق تلفی ها قرار گرفته و دربرابر نمایشات مسخره بنام "حقوق و وجایب" شان در رنج و اندوه بسر برند.
هرچند حقایق کنونی تصاویر خشن و بدبینانه ایرا پیشکش میکند اما آنچه مایه امید و خوشبینی است بیداری قشر جوان و روشنفکران آگاه و مبارز است. این جوانان و روشنفکران که تا دیروز به فعالیت سیاسی و مبارزه رادیکال باور نداشتند و فقط به وظایف روزمره مشغول بوده و دل خوش میکردند، متوجه شدند که اگر بیشتر ازین خاموش بنشینند، حکومت خاین و طرفداران نظام منحط و فاسدش همان کاری را که در حق شهدای ارتش ملی و خبرنگاران و قلم بدستان بخون نشسته کردند، از آنان نیز دریغ نخواهند کرد. خون جوانان روشنفکر چون سردار و کودکان بیگناهش جوانان را بیدارتر ساخته و آنان را متحد و متفق خواهد ساخت تا بر دسیسه گران قوم پرست و تبارگرای ارگ نشین دست رد زده و برای مردمسالاری حقیقی مبارزه نمایند.
انتخابات تقلبی کنونی و ساخت و سازهای نامزدان و ارگ نشینان هرچه باشد یکبار دیگر پیمانها را برای مردمسالاری راستین تقویه نموده و اتحاد اقشار و گروه های اجتماعی و سیاسی را مستحکم خواهد ساخت. این انتخابات مملو از فساد پایه های حاکمیت تبارگرا را به لرزه درخواهد آورد و چهره کریه حاکمان غیر دموکراتیک نظام موجود را آشکار خواهد ساخت.
نظرات
29 دیدگاهاخلال انتخابات و بازی جدید "تیم قبیله"
با معذرت نسبت موجودیت برخی خطاها ی طباعتی مجبور شدم متن بالا را بعد از اصلاحات لازم دوباره ثبت نمایم
بهمن عزیز و گرامی درود به شما
از اینکه به سایتهایمان سر زدید سپاسگزارم مگر از اینکه هنوزهم به ما با همان دیدی مینگرید که گویا ما ممثل همان چپهای سنتی از قبیل پرچمی ویا خلقی ویا شعله یی ویا به عبارتهای دیگر استالینست ویا ما ئوئیست ویا برژنفیست و یا انورخوجه ئیست ویا فیدل کاستروئیست ویا چاویزست و ایستهای دیگری از این قبیل که با مارکس واندیشه هاو نظریاتش خوانایی ندارند .. هستیم جای نگرانی است . حال که شما از طرز دید ما اگاه شده اید نباید در این تردیدی داشته باشید که ما مارکسیست هستیم و اتجاه اصلی و اساسی کار مارا به راه انداختن ورشد جنبش اجتماعی کار گران و سائر زحمتکشان کشور در پیوند با جنبشهای کارگری در منطقه و جهان تشکیل میدهد . صد البته که ما از دشواری وصعوبت این کار کاملا آگاه بوده و به رغم این دشواریها و مشکلات عدیده یی که در فراراه ما قرارد ارد این راه را برگزیده ایم زیرا میدانیم که این یگانه راه نجات است و میتوان با بردن آگاهی طبقاتی و تئوری انقلابی به صفوف کارگران و زحمتکشان کشور چنین جنبشی را به راه انداخت و با به کار گیری تاکتیکها و مانورهای سیاسی و صنفی و که شامل به راه اندازی اعتصابها ی کا رگران و معلمان و پرستاران وکارمندان دولتی و محرومترین قشر جامعه بعنی زنان و تظاهرات و پروتستهای کارگری ودانشجویی و عصیانهای مدنی به دست آوردهای صنفی و دموکراتیک نائل آمد و سر انجام زمینه را به تصاحب قدر ت دولتی برای طبقۀ کارگر آگاه و انقلابی فراهم نمود . این در وهلۀ نخست بسیار آرمانگرایانه و اتیوپیایی به نظر می آید مگر چاره چیست این راه را چار باید پیمود و نا چار باید پیمود راه دیگری برا ی خلاصی از این نکبتها و بد روزی ها سراغ نمیشود و همانطور که در بالا اشاره نمودم این راه بسیار صعب العبور است ولی انجامش بهروزی و آزادی را با خود دارد.
اینکه شما می اندیشید و چنان میپندارید که ماهم مانند چپهای سنتی فقط در پی به دست آوردن قدرت برای حزب ویا سازمان خود هستیم ناشی از تجربه تلخی است که از گذشته دارید . مگرما همانطوریکه در برنامه و اساسنامۀ سازمان سوسیالیستهای کار گری و مقالات وتحلیلهایمان بار بار و به کرات توضیح داده ایم تصور ما اینست که بدون داشتن یک حزب مجهز با تئوری انقلابی و کارگری و بدون رفتن به صفوف کارگران و آگاه سازی آنان و بدون به راه انداحتن جنبش اجتماعی کارگری هزگز نمیتوان نظام سرمایه داری را سرنگون و نظام اجتماعی فارغ از برده گی مزدی ومالکیت خصوصی بر وسائل تولید را که همان نظام سوسیالیستی کار گری باشد به جای آن مستقر ساخت . مگر چنانکه قبلا گفتم در اینجا بازهم با تأکید میگویم که این کار اسان و زود رس نیست و بسیار زحمت پذیری و تلاش و فداکاری میخواهد و از همین خاطر است که کمتر کسانی حاضر میشوند تا این راه را برگزیده عمر و جوانی خویش را در پیمودن آن هزینه نمایند.
شما نوشته اید که : « اگر باید طرح های شما را تعقیب کنیم، انجام عملی آن چه خواهد بود؟ بازهم جنگ و "مبارزه مسلحانه"؟ آیا شما طرفدار حل خشونت آمیز قضایا هستید یا میخواهید جنگهای خانمانسوز در کشور از راه دموکراتیک حل گردد؟ »
فکر میکنم برا پاسخ به این پرسش شما آنچه در بالا تذکردادم کافی باشد و با انهم قابل یاد آوری میدانم که به راه انداختن جنبش واقعی کارگران و زحمتکشان و کشاندن آنان به رویا رویی اعتراضی و حق طلبانه در برابر استقمار گران و سرمایه داران و دست یابی به قدرت از این طریق کمترین خونریزی را در پی خواهد داشت وبا کمترین تلفات میتوان به مقصد رسید . و در همینجا باید خاط نشان سازم که راه حل قومگرایانه و قوم ستیزانه و ناسیونالیستی پرهزینه ترین و بی نتیجه ترین وارتجاعیی ترین راه به نطر می آید
زیرا در مسیر آن باید هزاران انسان تنها به خاطر متعلق بودن به تبارهای معینی کشته شوند و در نتیجه و سرانجام بازهم همان سران قومی ورؤسای قبائل قدرت را قبضه و کسانی را که با خون خود آنان را به اریکه قدر نشانده اند مجددا مورد استثمار و بهره کشی قراردهند. چنانکه تاریخ بار بار به این امر گواهی داده است . یعنی اینکه راه حل قوم گرایانه و ناسیونالیستی و ملت پرستانه راهیست مسدود و پر هزینه و بی نتیجه
شما نوشته اید : « شما متاسفانه در افغانستان سیاست نمیکنید، در افغانستان کار نمیکنید و یا اگر این کار را میکنید برایتان تحقق یک ایدئولوژی مهمتر از خون میلیونها انسانیست که زندگی شان را از دست میدهند. اما برای من زندگی یک انسان بیگناه مهمتر از هر ایدئولوژی و طرز فکری میباشد »
در این باره باید از شما صمیمانه بپرسم که شما از روی کدام سند ودست آویز ی این حکم را که ما خواهان خونریزی هستیم صادر نموده اید ؟ آیا ما در برنامه ویا اساسنامه ویا در مقالات وتحلیلهایما ن روی چنین امر تاکید کرده ایم ؟ ما به صراحت و با تأکید اعلان کرده ایم که علیه اصدار حکم اعدام در سطح منطقه و جهان به شدت مبارزه میکنیم و انرا به مثابۀ قتل عمد دولتی تقبیح میکنیم حال اینکه شاید حتی شما هم با مادر این امر موافق نبوده و آنرا به خاطر جلوگیری از تکرار جنایت مجاز و مسموح بشمارید. پس اینطور که هست بایدبدانید که ما به تأسی از آموزه های درخشان مارکس کسانی هستیم که ریختن یک قطره خون انسان را روا نمیدانیم . و آنانی که زیر نام مارکسیسم وکمونیسم امدند و خون ریختند و اعدام کردند جنایتکارانی بیش نبودند و با مارکس ومارکسیسم ربطی نداشتند و همین اکنون نیز هستند کسانی که همانگونه می اندیشند مگر خوشبختانه تاریخ مصرفشان به پایان رسیده است و نیرنگهایشان افشا شده است و چای پایی در جوامع امروزی ندارند و با گذشت هر روز منزوی وایزوله شده و به زباله دان تاریخ پرتاب میشوند. مانند بقایای حزب دموکراتیک خلق و بقایای شعله جاوید و ساماوسازا وغیره سازمانهایی چپ که در خدمت تأمین اهداف و آرمانهای سرمایه داران بورژا قرار داشتند ودارند وطبقۀ کارگر دربرنامه های کاری آنان جایی نداشته و هنوزهم از از این طبقه در مخیله هایشان تصویری روشن به چشم نمی خورد و همچنان در ایران میتوان حزب توده و فداییان اکثریت و مجاهیدن خلق و ... را نامبرد
شما از از شهادت سربازان ارتش ملی در کنر یاد آوری کرده اید . در این باره باید بگویم که من سوسیالیست به مراتب بیشتر از هرکس دیگری برا آنا ن اشک ریختم زیرا آنان مظلومانه جان باختند تا کرزی و دارودسته اش و فرزندان این جنایت پیشه ها در بستر های نرم گرم خود به آرامی بخوابند و از نعمات مادی یی که به قمیت خون آنان و دهها سرباز دیگر و عرق جبین ملیونها کار گر تامین میشود بهرمند باشند ، خیر است که فامیلهای آنان باید تمام عمر خویش را در حرمان عزیزان و فرزندان خویش به سر ببرند !! بلی چون توده هستند و باید به خاطر مالکان و سرمایه داران حاکم قربانی بدهند!!!!!!
شماازمن به گونه یی طعنه آمیز خواسته اید که به کابل بیایم . در این رابطه باید عرض کنم که ما نه تنها در کابل بلکه در پروان ونورستان و کنر و جلال آباد و تخار و نیمروز و فراه و هرات وووو هسته های انقلابی جوانان بادر د و آگاه را داریم و سر سختانه تلاش میکنیم تا پایه ها ی اساسی کار روشنگرانه را در آنجاهها مستحکم نماییم . ما به این باور هستیم که بدون داشتن حزب مجهز با تئوری واقعا انقلابی هرگز نمیتوان به سوسیالیسم رسید . و ایجاد چنان حزبی کار یک روز و دوروز نیست و فدا کاری و از خود گذری میخواهد.
اگر با این گفته های خویش خاطر شما را آزرده باشم پوزش میخواهم
مؤفق و کامگار باشید
عزیز یاسین
اخلال انتخابات و بازی جدید "تیم قبیله"
آقاي عزيز ياسين! شما با ابن طرح هاي بظاهر جامع وعلمي تان در افغانستان از نظر رياضي به چند سال عمر ضرورت داريد؟ چند سال بعد شاهد ايجاد مدينهء فاضلهء شما خواهيم بود؟
اخلال انتخابات و بازی جدید "تیم قبیله"
جناب آقا ویا خانم سحر پتیال سلام
با سپاس از توجه شما و پرسش خوبی که مطرح کرده اید باید حضورتان به عرض برسانم که فکر میکنم به این پرسش درهما ن بالا هم به گونه یی فشرده پاسخ داده باشم و آن اینکه نوشته ام : « با تأکید میگویم که این کار آسان و زود رس نیست و بسیار زحمت پذیری و تلاش و فداکاری میخواهد و از همین خاطر است که کمتر کسانی حاضر میشوند تا این راه را برگزیده عمر و جوانی خویش را در پیمودن آن هزینه نمایند. » ...
اگر چنین بود که انسانها تنها وتنها به خاطر اهدافی که برای شخص خودشان قابل دسترس باشد مبارزه نمایند اینهمه دست آورد های علمی و پژوهشی و تکنولوژیک نبود که نبود . جناب پتیال من آنچه را در فوق برشمرده ام خواب وخیال و سراب نیست راهی است که برای رسیدن به آزادی وسعادت واقعی باید آنرا بشریت طی نماید واین راه یک راه مسدود نیست و درپیمودن آن انسانها به دور محور خود نچرخیده بلکه به سوی اهداف وآرمانهای انسانی به پیش میروند و با برداشتن هرگام به آن نزدیک ونزدیکتر میشوند . من خوب میدانم که عمر کوتاهم برایم هرگز اجازه نخواهد داد تا شخصا به آن آرمانهانائل آیم ولی چون من به حقانیت این راه واین پیکار و مبارزه باورمند هستم و میدانم که سرانجام نسلهای بعدی انسان به آن آرمان رسیدنی اند و من به حیث یک انسان با وجدان و با احساس خود را مکلف میدانم تا سهم خویش را ولو که بسیار ناچیز و نامحسوس هم باشد در این راه مملو ازافتخار اداء نمایم . آیا به یاد ندارید که در کتابهای درسی دورۀ ابتدائیه نوشته بودند که پیر مردی که نهالی را غرس میکرد در پاسخ کودکی گفت : دیگران نهال غرس کردند تا ما میوه بخوریم ، لذا ما هم باید غرس کنیم تا دیگران بخورند؟!
بهروز و با نشاط باشید
عزیز یاسین
اخلال انتخابات و بازی جدید "تیم قبیله"
جناب محترم عزیز یاسین!
این درختی که شما از آن حرف میزنید آنرا شما نه بلکه قبل از شما آنرا مارکس و انگلس ولینین وبعدا مائو خواستند غرس نمایند ولی متاسفانه آنچنان نهال مرضی وبیمار ومیکروبی بود که نه تنها خود نهال میکروبی بود بلکه نهال های دیگر را نیز را میکروبی ساخت وجهان بشریت تصمیم گرفت تا زنده است درخت خبیثهء کمونیزم را ازبیخ وریشه برکند. برای انسانهای آگاه کمونیزم با اسلامیزم کدام فرقی ندارد.
هردو دعوای ایجاد جامعهء مرفه وفارغ از هرنوع ظلم واستبداد را در تیوری وعده میدهند ولی درعمل بدترین وخشن ترین رژیم ها را برمردم تحمیل می نمایند. از توده ها حرف میزنند ولی توده ها بسوی هلاکت سوق میدهند.
برای من مغز شما با با مغز متحجر یک طالب بی عقل وبی منطق هیچ فرقی ندارد.
شما وطالبان واسلامیستهای گلبدینی دو روی یک سکه استید䴨ᬠ镸
اخلال انتخابات و بازی جدید "تیم قبیله"
آن شعر بالا را بخاطری برای تان اهدا کردم که شما طالبان را بحیث مسلمانان وناسیونالیستهای راستین برخ خواننده ها کشیده اید
با احترم
پتیال
اخلال انتخابات و بازی جدید "تیم قبیله"
اقا یا خانم پتیال ! گفته اند :
کاسۀ چینی که صدا میکند + خود صفت خویش ادا میکند
شما نیز با همین کامنت و همین چیزی که به نام شعر عرضه نموده اید خود تان اوصاف خویش را بیان داشته ایدو نشان داده اید که در چه سطحی از دانش و آگاهی قراردارید لذ ا من مکاتبه با شما را در همینجا پایان بخشیده سلامتی شما را آرزو مینمایم .
اخلال انتخابات و بازی جدید "تیم قبیله"
خودت بخاطري مكاتبه را در همانجا با من ختم شده اعلان كردي كه ديگر حرفي براي نوشتن نداري ً تو مردم را مانند خود بي عقل وكودن فكر كرده ايي و در لباس فيلسوف كمونيست براي طالب اتوريته وارزش قايل ميباشي وغير مسقيم طالب وتفكر طالبي را الترنتايف بلا منازع افكار پوسيدهء خود عنوان ميكني كه : يامن ويا طالب
در حاليكه يك انسان آگاه اختيار دارد كه نه تو وأفكار ماليخوليايي. ترا قبول كند ونه طالب همجنس باز را
پتيال
اخلال انتخابات و بازی جدید "تیم قبیله"
شعاریکه بنیادگرایان اسلامی همیشه استفاده میکنند: در اسلام هیچ عیبی نیست، عیب در مسلمانی ماست.
کمونستان آرمانگراه نیز هیمن چیز را به مردم تبلیغ میکنند. فقط عوض کلمه اسلام، کلمه کمونیزم
را استفاده میکنند.
اخلال انتخابات و بازی جدید "تیم قبیله"
ضرور نیست به هر سگ گه غوغا بر پا میکند سنګ پرداخت. جاسوسان فروخته شده مثل تکوین محترم لیاقت ان را ندارد که افکار پوچ و بیهوده اش به بحث ګرفته شوند. مردمان مثل تکوین محترم باید و اضح بدانند که این کشور افغانستان است و فقط از کسانی است که افغان هستند و بر اساس قانون اساسی هر فرد که تابعیت افغانستان را دارد افغان هست. از پنج هزار سان بر=دینسو هیچ کس نتوانسته خواب استعمار و تجزیه فاسد خویش را عمل جامه بپوشاند و شرمنده از اینجا رفته اند و انشا الله این پایان کسان مثل تکوین صاحب نیز میشود.
با احترم