زندگی

هرچه من بیش آزمودم، زندگی معنا نداشت

چون کتابی بی سر و ته کَابلَهی آن را نگاشت

گفت خیام آن‌چه گفتند عاقلان، بادِ هواست

گفت حافظ، حل این نکته به فکر ما خطاست

عمر بعضی، جمله شیرین و عمر برخی، تلخ و بد

عمر اکثر، مَزجی از شیرینی و تلخی بُوَد

اَر جفای روزگار، عیش تو را بر هم زند

جز ثبات و صبر چه‌بوَد آن‌که جبرانش کند

غم مخور، باری که مرغ عمر با سرعت پرد

چشم تا بر هم زنی، بینی که این هم بگذرد

منوچهر بزرگ‌مهر (1290 ـ 1365)