داد نورانی روزنامه نگار مشهور افغانستان در اثر سکته قلبی درگذشت
کابل پرس?: داد نورانی یکی از روزنامه نگاران مشهور افغانستان و منتقد سیاست های دولت، در اثر حمله ی قلبی درگذشته است.
منابع مختلف درگذشت آقای داد نورانی را تایید کرده اند. پیشتر یکی از نویسندگان کابل پرس ضمن اعلام این خبر، انتقاد کرده بود که چرا رسانه ها، خبرهای مربوط به کشته شدن قاچاقچیان مواد مخدر و جنگ سالاران را پوشش می دهند اما درباره روشنفکران افغانستان سکوت می کنند.
کابل پرس پس از دریافت این خبر بارها کوشش کرد تا با آقای داد نورانی به تماس شود اما موفق به برقراری تماس نشد.
آقای داد نورانی مدیر مسئول نشریه روزگاران بود که پس از چندی کار در این نشریه، استعفا داده و نشریه ای بنام پیشرو را تاسیس کرد. او همچنین با رسانه های مختلف افغانستان همکاری داشت و مصاحبه ها و گفتگوهایش درباره مسایل جاری افغانستان از سوی رسانه های کشور نشر می شد.
کابل پرس درگذشت داد نورانی را به خانواده، دوستان و همکاران ایشان تسلیت می گوید.
Poems for the Hazara
The Anthology of 125 Internationally Recognized Poets From 68 Countries Dedicated to the Hazara.
Order Now
نظرات
12 دیدگاهداد نورانی روزنامه نگار مشهور افغانستان در اثر سکته قلبی درگذشت
وطندار نازنین ، بیایید اگر یکبار هم شده سر به گریبان خود کنیم. ضرورت به اینهمه صغرا کبرا بافتن ها چیست؟ آدم مگر کور باشد و یا خود را به کوری و کری زده باشد که اوضاع رقت بار وطن را نبیند و یا نگاهی به گذشته نفرماید. امروز صف ها مشخص شده است. یکطرف جواسیس دولت های بیگانه ، مافیای قدرت و مجرمین جنگی و طرف دیگر مردم دربدر و خاک به سر افغانستان. گروه هایی که دست شان به خون ملت رنگین نیست ، چرا کفاره گناهان ناکرده را بپردازند؟ و باز چرا افراد را بخاطر تعلقات حزبی و ایدئولوژیک شان سرزنش کنیم. کسانی که توان دارند خط ایدئولوژیک و سیاسی گروه ها را عالمانه و منطقی نقد بفرمایند. اتهام زنی ها دردی را دوا نمی کند. گپ بر سر زنده یاد داد نورانی است. او انسانی بود آگاه ، وطندوست که بخاطر ملتش از جا نجنبید و ترک سنگر نکرد. میتوانست مانند دیگران خود را از معرکه بیرون بکشد و در غندی خیر بنشیند که نکرد. هدف او رسیدن به قدرت و ثروت نبود. مقالات منتشر شده از او و مصاحبه های مطبوعاتی او مبین نقطه نظر های او پیرامون جامعه ، دولت ، قوای بیگانه ، اوضاع حال و آینده می باشد. ایکاش مانند "نورانی" این سرزمین هزاران تا میداشت! کسانی که هم دانا میبودند و هم متعهد. تعهد به نجات وطن از چنگال استعمار و رسیدن به دموکراسی واقعی و ترقی اجتماعی- اقتصادی. سازمان رهایی و هرسازمان دیگر راه و رسم مبارزاتی خود را دارد. جایی که قاتلان مردم حق داشته باشند در صحنه سیاسی کشور اکت های دل بد کن وطن دوستی ، آزادی و شرافت بزنند ، سازمان رهایی و داد نورانی چرا حق زندگی و حق مبارزه نداشته باشد؟ گمان نکنی که من عضو سازمان رهایی هستم . من در زندگی یکبار هم چهره دااد نورانی را ندیده ام. گپ بر سر یک اصل است . اصل عدالت و حقوق افراد و گروه های سیاسی. اخوان و طالب و "خاد" اگر حق دارند دم از حق طلبی بزنند ، سازمان هایی که غیر از قربانی دادن و سینه سپر کردن در برابر تجاوز ، ستم و زورگویی کاری نداشته اند ، برای چه از این حق محروم شوند؟ گمان نکنم که عیب جویی و اتهام زنی های بدون دستاویز کار انسان های شریف و اهل منطق باشد.
داد نورانی روزنامه نگار مشهور افغانستان در اثر سکته قلبی درگذشت
دوست گرامی (بینام)؛ هر آنچه در باب روشنفکران و نجات وطن نوشته ای؛ قابل تقدیر است؛ اما اینکه خود به بیخبری از رهایی اعتراف میکنی مطمنن از حیات سیاسی سازمان رهایی هم خبر ندارید. من میدانم صدها عضو سازمان رهایی در نبرد علیه شوروی سابق و عاملان افغانستانی اش شهید شدند که همگی در کنار هزاران شهید گمنام و غیر سازمانی در خور احترام اند, ولی بهتر است ما هر اتفاق را در وقتش با عوامل و دلایلش ملاحظه کنیم. آیا این درست است فکر کنیم که امروز (قرن 21؛ عصر انترنت و عصر که همه چیز بطرف جهانی شدن روان است)؛ با سا لهای جنگ سرد و قبل از آن یکی است و هیچ تغییری نکرده؟؟ اما متاسفانه رهایی ها دنیایش همان دنیا ست و سیاستش همان کشتن و انتقام گرفتن! رهایی ها هنوزهم منتظر اند یک جنگ تحمیلی دیگرمثل جنگ علیه تجاوز روسها در کشور آغاز شود تا آنان بازهم سینه های شان را سپر قرار دهند! آیا این روشن نگری و روشنفکری است ,مگر با این "سیاست" معظله افغانستان حل میشود؟
من با شما کاملن موافقم اینکه در افغانستان هیچ کسی و هیچ جریان سیاسیی انعطاف پذیر نیست, کسی حاضر نیست اشتباهاتش را بپذیرد, بخود اجازه نمیدهد برای یک لحظه به همان فیصدی کم سیاست درست دیگری تعمق و توجه کند و انتقاد را با اتهام یکی نکند. امید روحیه ی همدیگر پذیری در میان قشر روشنفکر ایجاد شوه و از غیرت, روشنفکری, انتقاد و انقلاب و دگرگونی یک تعریف مدرن و منطقی داشته باشیم!
داد نورانی روزنامه نگار مشهور افغانستان در اثر سکته قلبی درگذشت
نورانی عضو گروهک پاکستانی راوا بود. روحش شاد.
داد نورانی روزنامه نگار مشهور افغانستان در اثر سکته قلبی درگذشت
جناب غزنوی سلام! از نامه تان تشکر می کنم. سمت حرکت پدیده ها از گذشته به آینده می باشد. بنابران یکی گذشته داریم و یکی آینده . گذشته های ما دیگر به تاریخ مبدل شده اند. برخورد با گذشته یعنی برخورد با تاریخ است. گذشته ها را نمیشود بر گرداند. تنها از آن میتوان عبرت گرفت. هم از جنبه های مثبت آن و هم از جنبه های منفی آن. حالا اگر ما نمیتوانیم غلطی های کار خود را ببینیم و آنرا اصلاح کنیم ، مشکل ما است. هیچ فرد و یا گروهی نیست که در زندگی و بخصوص مبارزه سیاسی از اشتباه مصئون باشد. افراد نخبه و گروه های دارای امکانات قوی( ذهنی و مادی) دچار اشتباه شده اند. ما که در یک کشور عقب مانده و پر از موانع زندگی می کنیم ، اشتباهات مان سنگین تر است. از نظر من آموختن از گذشته ها علاوه بر داشتن اراده برای تصحیح غلطی ها ، ظرفیت هم کار دارد. بعضی اوقات عدم توانایی باعث می گردد که نتوانیم اشتباهات مانرا اصلاح کنیم. ضمن اینکه در کشور من و تو رسم بر انتقاد پذیری و اصلاح اشتباهات نبوده است. این را میتوان از زمره بدبختی های ما برشمرد. روی سخن من اوضاع پر آشوب و نا بسامان جاری است. مشکلات افغانستان هیچ زمانی به اندازه امروز ثقیل و پیچیده نبوده است. مشکلات موجود مانند کوهیست سر راه ما افتیده. این کوه را تنها قوت بزرگ میتواند از راه بردارد. اگر بگوییم که فلان سازمان و فلان فرد چنین است و چنان ، به اصطلاح ریاضی قدیم نُه طرحه کنیم ، در حوض چند سطل آب باقی میماند که با آن کاری نمیتوان کرد. فکر ما این باشد تا در قدم اول نقاط اشتراک را پیدا کنیم. از نظر من این نکات اشتراک پیش شرط های ایدئولوژیک ندارد. وفاداری در نظر و عمل روی استقلال و آزادی افغانستان ، پابندی و باور به دموکراسی و عدالت اجتماعی است. من به دگم ها باور ندارم. اندیشه های اجتماعی جدا از جامعه نیستند. اگر نتوانند درد جامعه را دوا کنند ، ارزشی ندارند. روشنفکر عاقل آنست که شرایط و ایجابات زمان خود را بسنجد و مطابق آن نقشه بکشد. این نقشه هرگز برضد منافع ملت و خلاف جریان تاریخ نباید باشد. حرکت های قهقرائی نوع طالبان و هم مسلکان آن ها پیش چشمان ایستاده اند. دانش بشری راه صد ساله را یک شبه پیموده است. منظورم پیشرفت معجزه آسای تخنیک است. ولی این پیشرفت ها به معنای ان نیست که دیگر بشریت به همه چیز رسیده است و پرابلمی ندارد.
سخن پایانی اینکه: ما به یک خانه تکانی فکری ضرورت داریم. همدیگر را تحمل کنیم و معیار های مان را مطابق ضرورت های زمان بنا نهیم، در غیر آن عمر ما به جنگ و دعوای بیهوده خواهد گذشت و دشمنان مردم ما با بد مستی قهقه زنان بر نادانی و بیکارگی ما خواهند خندید. ممنونم که مرا تحمل کردی.
داد نورانی روزنامه نگار مشهور افغانستان در اثر سکته قلبی درگذشت
در کشور ما بینش روشنتری ازین نخواهد بود هموطن گرامی؛ ایکاش اکثریت روشنفکران ما چنین میاندیشید! و رفیق بازی و عقده گشایی سیاسی را یکطرف میگذاشت. کامیاب باشی